LÍFRÆN EFNAFRÆÐI

Nú í dag hefur lífræn efnafræði merkingu efnafræði kolefnissambanda.

Nokkur kolefnissambönd teljast til ólífrænna efnasambanda eins og til dæmis koldíoxíð.

Fram að 18. öld töldu menn að efni unnið úr lífríkinu væri lífrænt efni og efni unnið úr steinefnum væri ólífrænt en árið 1828 var sú kenning afsönnuð þegar þýskur efnafræðingur Wöhler gat búið til þvagefni úr ólífrænum efnum.

Meira en 90% þekktra efnasambanda eru lífræn efnasambönd og eru þau nú yfir 7 milljónir. Lífræn efni hafa mikla læknisfræðilega og líffræðilega þýðingu. Næstum öll þau efni sem notuð eru sem t.d. lyf, þvottaefni, olía og jarðgas og fleira eru lífræn efni. Allir lifandi vefir eru byggðir úr lífrænum efnum. Lífræn efni innihalda mjög fá frumefni. Að mestu innihalda þau kolefni og vetni og geta einnig verið nitur, súrefni og örfá önnur efni svo sem brennisteinn, fosfór og halógenar.

Samanborið við önnur frumefni hlýtur kolefni að hafa sérstaka hæfileika til þess að mynda mismunandi efnasambönd.

Kolefnisatómið sjálft getur myndað mörg fjölbreytileg efnasambönd.